En irlandés, los números del 0 al 20 son los siguientes: [como es habitual, entre corchetes va la pronunciación]

0 náid (se pronuncia [nód])
1 aon [i:n]
2 dhá [gow] ..// ..dó [do] ..// ..beirt ..[bert]
3 trí [tri]
4 ceathair [kiajir]
5 cúig [kuik]
6 [she]
7 seacht [shajt]
8 ocht [ojt]
9 naoi [ní]
10 deich [dej]
11 aon déag [ein díag]
12 dó dhéag [do yíag]
13 trí déag [tri díag]
14 ceathair déag [kiajir díag]
15 cúig déag [kuik díag]
16 sé déag [she díag]
17 seacht déag [shajt díag]
18 ocht déag [ojt díag]
19 naoi déag [ní díag]
20 fiche [fije]

.

Las distintas formas de decir 2: se emplea para citar al número 2 y para la dar la hora, mientras que dhá se usa para enumerar cosas y beirt para enumerar personas.

A veces es necesario poner una a antes de los números del 1 al 10:

a) Cuando contamos:

  • A haon, a dó, a trí… (un, dos, tres…).

Habéis notado que, ante los números que empiezan por vocal, la a les obliga a empezar por h. Así aon (1) se convierte en a haon y ocht (8) se convierte en a hocht.

b) Cuando citamos el número de una casa, piso, etc.:

  • Uimhir a seacht, Sráid Uí Chonaill. (número 7, calle O’Connell).
  • Árasán a ceathair. (apartamento nº 4).
  • Seomra a hocht déag. (habitación 18).

c) Cuando proclamamos un número:

  • A seacht, náid, a ceathair. (siete, cero, cuatro).

d) Cuando decimos la hora:

  • Tá sé a cúig a chlog anois. (Son las 5 ahora).
  • Ag a naoi a chlog. (A las 9).